Łąki

Fitogeografowie dzielą lądowe zbiorowiska roślinne na trzy wielkie grupy: a) zbiorowiska leśne, b) zbiorowiska trawiaste i c) pustynie. Między nimi rozróżniają szereg grup przejściowych, w których mieszczą się wszystkie inne typy zbiorowisk lądowych. Przyrodnik i geograf mianem zbiorowisk trawiastych określa zbiorowiska złożone prawie wyłącznie z trwałych roślin zielnych, z przewagą lub przynajmniej z dużym- współudziałem gatunków z rodziny traw. Rolnik do definicji tej dodaje jeszcze cechę o zasadniczej dla niego wartości: przydatność zbiorowisk trawiastych jako terenów produkujących paszę dla inwentarza, zarówno zielonkę (pastwiska), jak i siano (łąki). Jest to zatem poważne ograniczenie pierwotnego, obszerniejszego ujęcia. Jednak ograniczenie to zielonym terenom nadaje wyższą rangę: rangę terenów produkcyjnych, niezbędnych podstaw chowu inwentarza. W ujęciu rolniczym istnienie łąk łączy się zatem ściśle z wykorzystywaniem ich przez zwierzęta domowe, już to przez wypasanie, już też przez zużytkowanie skoszonej na nich paszy. Ten ścisły związek zbiorowisk zielonych ze zwierzętami stanowi pomost do ujęć szerszych: także dla przyrodnika i geografa niewątpliwe są powiązania pomiędzy występowaniem znacznej większości łąk i wszystkich pastwisk a oddziaływaniem na nie zwierząt dzikich oraz zwierząt hodowlanych, a także związanych z ich chowem specyficznych form gospodarki ludzkiej.